สวัสดีไดอะรี
ขอลัดคิว เอาเรื่องนี้มาเล่าก่อนก็แล้วกัน ใหม่ยังไม่ได้รูปงานเผาภูเขาจากกล้องของเทรุเลย ผลัดไว้คราวหน้าก็แล้วกัน (คราวนี้แล้วก็เห็นพูดเงี้ยแหละ) อาทิตย์นี้ อากาศอุ่นขึ้นมากเลย ใหม่คิดว่าเข้าฤดูใบไม้ผลิแล้วนะเนี่ย ที่จริงไม่ใช่หรอก อาทิตย์หน้า เดี๋ยวก็หนาวอีก ไม่เชื่อคอยดู
เรื่องกลับไทยช่วงปิดเทอม คงไม่ได้กลับแน่ๆ แล้วนะคะ เอาไว้ช่วงปลายปีเลยค่อยกลับ แผนแรกที่ว่า พ่อกับแม่จะมาเที่ยวที่นี่ ก็คงต้องพับไปก่อนเหมือนกัน เพราะว่ามีเรื่องยุ่งๆ เข้ามา เอาเถอะ ใหม่อยู่ที่นี่อีกตั้งปีกว่า ก็คงจะมีโอกาสซักวันนั่นแหละ
วันเสาร์ที่ 6 ภุมภาพันธ์ 2553
เช้าวันนี้ ใหม่ตื่นแต่เช้าเพราะมีไบท์ต้องทำ นัดกับคาวาเสะซัง (นักเรียน) เอาไว้เก้าโมงเช้า ตื่นมา ก็พบว่า หลังคาบ้านของเพื่อนบ้าน ขาวโพลนไปหมด มิน่าถึงรู้สึกหนาวๆ หิมะตกนี่เอง
ว่าจะโหลดไฟล์ exercise จากซีดีหนังสือที่ซื้อมาลงเครื่อง MP3 ซะหน่อย แต่ก็ทำไม่สำเร็จ เจ้า MP3 มันน้อยใจตายไปซะก่อน ก็เลยเป็นที่มาให้ต้องสั่งซื้อเครื่องใหม่ ตามที่เล่าแล้วน่ะแหละ แอบเซ็งนะ พอจะเอาดีหน่อยนี่ไม่ได้เลย วันนี้ก็เลยสอนไปแบบงงๆ เพราะมี conversation แล้วก็แบบฝึกหัดในหนังสือที่ต้องใช้ซีดี ฟังไมได้ซะแล้วแบบนี้ ก็แย่เลย
จัดการกับอาหารเช้าง่ายๆ แล้ว ใหม่ก็ไปทำงาน ก็คิดอยู่ว่าจะไปยังไงดี เพราะหิมะตกแบบนี้ใหม่ก็ไม่อยากปั่นจักรยานตั๋วเดือนก็หมดอายุแล้ว สุดท้ายก็เลิกงกเพราะหนาว นั่งรถไฟไปดีกว่า
ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะ เช้าวันนี้
นัดเจอกับเทรุที่ซานโจนี่หลังงานเสร็จ สิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว เทรุยังไม่มาใหม่ก็เลยโทรตาม เทรุบอกว่า เดินอยู่ ใหม่ก็อือๆๆ รีบมานะ รอพักใหญ่แล้วก็มาไม่ถึงซะที ก็เลยโทรไปอีกรอบ ได้ความว่า ที่บอกว่าเดินน่ะ คือเดินมาจากบ้าน - -"
มันก็ไกลเอาเรื่องอยู่นา คิดดูง่ายๆ ว่า ประมาณห้าสถานีรถไฟใต้ดินน่ะ เทรุบอกว่า อยากเดินออกกำลังกาย ช่วงนี้อืดมาก ไม่ไหวแล้ว (อันนี้เห็นด้วย) แต่จะปั่นจักรยานมา ขากลับก็ต้องกลับคนเดียว ก็เลยคิดว่า เดินเอา ถ้าจะขึ้นรถไฟทีหลังจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องจักรยาน
ใหม่เริ่มหิวแล้วล่ะ เพราะใกล้เที่ยงแล้ว พอเทรุมาถึงก็ไปกินก่อนเลย
ได้คูปองมาจากร้านเกี๊ยวซ่า โอะโช ก็เลยว่าจะไปอุดหนุนเค้าซะหน่อย ร้านเกี๊ยวซ่าร้านนี้ มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ สาขาแรกของเค้าอยู่ที่เกียวโตนี่แหละ อยู่ที่ Sanjo Omiya สาขาที่ ซานโจ นี่ เพิ่งเปิดใหม่ไม่กี่ปีนี่เอง
กินไรดี
ได้คูปองเกี๊ยวซ่าฟรีมา ก็เลยสั่งเกี๋ยวซ่าสองชุด (12 ชิ้น) แล้วก็ชัมโปง (คล้ายๆ ราดหน้าทะเลบ้านเรานี่แหละ แต่ใช้เส้นหมีเหลืองหนาๆ แทน) เทรุสั่งข้าวผัด (ยากิเมะชิ) เค้าใจดีให้น้ำซุปมาด้วย
ดูเหมือนจะสั่งไปนิดเดียวเองนะ แต่พอเอาเข้าจริง เยอะมาก อิ่มจนจุกเลย
เมย์แซวว่า ใหม่เรียนหนักมาก เหลือแต่ตาแล้วตอนนี้
ก็ไม่ได้ผอมหรอกนะ น้ำหนักขึ้นมโหฬารบานตะไท เพราะไม่แต่งหน้านี่แหละ เลยดูโทร๊ม โทรม ยอมรับอยู่ว่าช่วงนี้โทรมจริงๆ เพราะเพิ่งสอบเสร็จ ไม่ค่อยได้หลับได้นอนกับชาวบ้านเค้าเท่าไหร่ แพนด้าถามหาเชียว
ปิดเทอมนี้ สัญญาว่าจะปรับปรุงตัวค่า ไม่ยอมปล่อยให้โทรมอีกแน่นอน
เทรุก็อ้วน อืดมากๆ เลยหมู
ข้าวผัด หรือ ยากิเมะชิ
หิวหน้ามืดตามัว ก็เลยลืมถ่ายรูปจานหลัก เกี๊ยวซ่า ฮ่าฮ่า ช่างมันเถอะนะ
วันก่อน เล็กซี่แซวใหม่ว่า รู้สึกรูปในเฟซบุคส์เนี่ย จะมีแต่ของกินเป็นหลัก ดูๆ ไปแล้วก็จริงด้วยนะ รูปในไดอะรีนี่มีแต่ของกินเยอะเลย เอาเป็นว่าจะซาๆ ลงของกินให้น้อยลง อิอิ
อร่อยดี มื้อนี้จ่ายไปไม่ถึงพันเยน เพราะได้คูฟองลดและฟรีเกี๋ยวซ่ามานั่นแหละ อร่อยและสบายกระเป๋า ขอตินิดนึง อาหารทุกอย่างที่ร้านนี้ มันมาก ถึงมากที่สุด ก็สไตล์อาหารจีนนั่นแหละนะ ข้าวผัดนี่ต้องใส้น้ำมันเยอะๆ ถึงจะอร่อย งั้นเลยทีเดียว เอาน่า นานๆ กินที ไม่เป็นไร (ปลอบใจตัวเองไปเรื่อย)
ไปร้านซุปเปอร์ของนำเข้า Meidi-ya มาด้วย ใหม่ตั้งใจจะไปหาข้าวเกรียบกุ้งที่เคยทานที่บ้านเพื่อนอินโดฯ เห็นมีอยู่ในชั้นสองสามแบบ ไม่ได้ซื้อหรอกนะ แพงไปนิ๊ดนึง ได้ช็อกโกแล็ต Royce มาแทน ซื้อมาสองกล่องเลย potatochip chocolate แล้วก็ nama-choco อันแรกนี่ใหม่ไม่เคยลองเลย ก็อร่อยดีนะ แต่ยังสู้นามะช็อกโกะไม่ได้ แง่มๆๆๆ
เทรุบอกว่า Royce ที่เค้าท์เตอร์สนามบินน่ะถูกกว่าประมาณ 100 เยน คราวหน้าถ้าได้ไปสนามบินคันไซ จะซื้อมาตุนไว้เยอะๆ เลย อิอิ ง่ะ ช่วงนี้กินของหวานๆ เยอะมาก ก็เลยเจ็บลิ้นเพราะเป็นร้อนใน ฮือๆๆๆ คงต้องซาๆ แล้วล่ะ พวกของหวานน้ำตาลอะไรเนี่ย
พาเทรุไปตัดผม
ที่จริง อาทิตย์นี้ที่กลับมาเกียวโตเนี่ย นอกจากทีใหม่มีงานแล้ว อีกเหตุผลนึงก็คือ เทรุอยากจะตัดผม ร้านนี้ที่เกียวโตเป็นร้านประจำของเทรุ บาร์เบอร์น่ะ ไม่ใช่ซาลอนของผู้หญิง ต่างกันตรงไหนก็คือว่า บาร์เบอร์เนี่ย เค้าจะมีบริการโกนหนวดโกนคิ้วให้ด้วยตอนตัดผมเสร็จ
เทรุบอกให้ไปช้อปรอ แต่มันแอบหนาวนิดนึงใหม่เลยขอรอในร้านดีกว่า ตัดแป๊บๆ ก็เสร็จแล้ว หล่อเชียว ไม่มีใครชมก็ชมกันเองนี่แหละ วันต่อมา ใหม่บ่นๆ กับเทรุว่า เวลาเทรุตัดผม ใหม่ก็ชมว่าหล่อ พอใหม่ตัดบ้าง เทรุบอกเหมือนเห็ด ใจร้ายจริงๆ
แล้วก็ไปร้านหนังสือ
เทรุอยากไปดูหนังสือที่อยากได้ซะหน่อย เห็นว่าเล่มที่อยากได้จะมาประมาณเดือนมีนา ก็เลยไม่ได้ซื้ออะไร ใหม่ก็เตร็ดเตร่ดูหนังสือไปเรื่อยเปื่อย หลักๆ ก็พวกหนังสือที่มีรูปดาราเยอะๆ อิอิ ที่นี่ร้านหนังสือน่ารักมาก อ่านได้นานเท่าที่อยากอ่านเลย ไม่มีการไล่ ถ้าไม่ซื้อก็ไม่เป็นไร
ระหว่างนี้ ข้างนอกก็มีหิมะตกอยู่ตลอด ในเมืองนี่ หิมะตกแล้วมันก็ไม่จับพื้นหรอก ได้ข่าวว่าเพือนๆ ที่มหาลัยของใหม่หลายคนไปเที่ยววัดถ่ายรูปหิมะกัน แอบยืมมาให้ดู ไว้ท้ายๆ ละกันนะ
เทรุชวนไปดูหิมะที่จังหวัดชิกะ นั่งรถไฟไปไม่นานใกล้ๆ กับบิวาโกะจะมีที่ๆ มีหิมะเยอะๆ อยู่ แต่ดูนาฬิกาแล้วตอนนั้นมันบ่ายสองแล้ว ถ้าไปก็คงต้องรีบๆๆๆ ใหม่ก็เลยคิดว่าไม่ไปดีกว่า พาเทรุไปซื้อคอนแท็กเลนส์ ใช้เวลานานมากๆๆๆๆ เวลาจะซื้อคอนแท็กเนี่ย เค้าต้องรอหาหมอตาด้วย จะซื้อเลยเหมือนที่บ้านเราไม่ได้ วันนี้วันเสาร์คิวยาวมาก ใหม่นี่รอจนหลับไปเลย
อ่ะ นี่เดินจากย่านดาวทาวน์ชิโจ มาถึงสถานีเกียวโตนะ อึดเอาเรื่องเลย ฮ่าฮ่า ปกติแล้วเราจะใช้บริการรถไต้ดินกัน เพราะใหม่มีตั๋วเดือนอยู่แล้ว เทรุจ่ายค่ารถคนเดียว แต่วันนี้ใหม่ต้องจ่ายด้วย ความงกมันเข้าสิง (ทีจริงก็อยากออกกำลังกายด้วยน่ะแหละ) ก็เลยเดินเอา
มาถึงเกียวโตเอกิ แวะที่ Big Camera กะจะซื้อ MP3 ล่ะนะ แต่ก็อย่างที่เล่าแล้วว่า มันมีปัญหาหลายอย่าง สุดท้ายก็เลยสั่งอเมซอน เสร็จแล้วเราก็เดินกลับบ้านกัน
หิมะตกไม่หยุดเลย
สวยแบบเบลอๆ
พอใกล้ถึงบ้าน หิมะก็ลงหนักมาก ร่มก็ไม่มี เปียกปอนไปตามกัน
ระหว่างรอไฟข้ามถนน
กลับถึงบ้านจิบชาอุ่นๆ เปิดฮีทเตอร์ค่อยคลายหนาวไปได้บ้าง
อาหารเย็นวันนี้ สุกี้ยากี้ อยู่กันพร้อมหน้าเลย ทั้งโอโต้ซัง เมกุมิ จุนเป เทรุ แล้วก็มีส่วนเกิน (ใหม่) มาด้วยหนึ่งคน คืนนี้ พอเราทานข้าวเสร็จก็กลับบ้านที่เทนริกัน อากาศหนาวมากๆ ช่วงกลางคืนติดลบ บรื๋อออออออ
แผนที่ว่าจะไปซุปเปอร์ซื้อของมาตุนไว้สำหรับพรุ่งนี้ก็เลยเป็นอันว่าต้องพับไปก่อน ไปวันพรุ่งนี้แทน
ละแวกบ้านคุณพ่อ
เพื่อนๆ ไปเที่ยวกันวันนี้หลายคน ถ่ายรูปมาลง facebook บ้าง ใหม่ล่ะเสียด๊ายเสียดายที่ไม่ได้ไปดูหิมะตกที่วัดคิงคะคุจิกับเค้าด้วย ที่จริงเคยไปแล้วอ่ะนะ แล้วก็ขี้เกียจไปเบียดคนด้วย คราวที่แล้วที่ไปจำได้ว่าต้องต่อคิวอยู่นานมากกกกก
ก็เลยขอยืมรูปเค้ามาให้ดู รูปวันนี้ ถ่ายโดย Rob จ้า
Hirano Shrine covered with snow
Sakura tree
Golden Pavillion, Kinkakuji
ที่เกียวโตนี่ มันไม่ได้หนาวมากขนาดหิมะตกกองเป็นเมตรๆ อะไรแบบนั้น แต่ก็มีหิมะตกอยู่บ่อยๆ ความสวยคลาสสิคของเมืองเกียวโตนี่ มันอยู่ที่ composition ไม่ใช่ปริมาณหิมะจ๊ะ
เวลาหิมะตกก็ต้องรีบไปดูก่อนที่มันจะละลาย ใหม่ว่า วัดทองเนี่ย แต่ละฤดูมีเสน่ห์ต่างกัน หน้าหนาวก็สวยแบบหนาวๆ นี่แหละ ต้องมาพิสูจน์เอาเอง แล้วจะเข้าใจว่าใหม่หมายความว่ายังไง
ไดอะรีหน้านี้ยาวมากแล้ว จบการอัพเดทวันนี้เท่านี้จ้า:)
มุมนี้ตอบคำถามค่ะ
เรื่องผักสวนครัว มันตายเรียบไปตั้งแต่ก่อนหน้าที่หิมะจะตกแล้ว เพราะว่าอากาศหนาวมาก ส่วนใหญ่มันก็เหียวตายไปเฉยๆ อย่างงั้นเลย ใหม่เก็บพริกหมดแล้วก่อนที่มันจะแดงซะอีก เพราะมีแมลงมารุกราน ตอนนี้ก็เตรียมดินปลูกชุดใหม่อยู่ กะว่าเดือนหน้าน่าจะลงเมล็ดได้ รออุ่นขึ้นกว่านี้นิ้ด
ฟีดแบ็กเรื่องผม รู้สึกจะมีที่ไม่ชอบผมสั้นหลายคนเลย >"<
อย่างที่เล่านั่นแหละ ที่จริงใหม่ชอบผมยาวมากกว่า แต่ที่ตัดสั้น (มากๆ) คราวนี้ เพราะมันดูแลง่ายจ๊ะ อีกไม่นานก็คงจะยาวเหมือนเดิม คราวนี้ก็คงไม่ตัดแล้ว เพราะจะเข้าฤดูใบไม้ผลิ อากาศอุ่นขึ้น อีกหน่อยก็คงร้อน สระผมทุกวันได้ไม่มีปัญหา
ที่จริง พอสระแล้วไม่ได้เซ็ตให้ฟูๆ ไดร์ยกโคนแบบที่ป้าทำให้ มันก็ไม่ต่างจากทรงเดิมเท่าไหร่เลย แฮะๆๆ แค่สั้นกว่าเท่านั้นเอง มันยังดูเด๋อๆ นะใหม่ว่า รอให้ผมหน้าม้ายาวก็คงจะดีขึ้น แฮ่ๆ ไม่ได้เสียดายเลยนะที่ตัดผม ประหยัดเวลากว่ากันเย๊อะเลย
สุดท้าย ไดอะรีหลายๆๆๆๆๆ หน้าที่แล้ว มีพี่คนนึงโพสต์ถามใหม่เรื่องชาเขียวว่า ถ้าทานเย็นๆ นีมันไม่ดีต่อสุขภาพจริงเหรอ คนญี่ปุ่นดื่มชาเขียวร้อนอย่างเดียวจริงรึเปล่า ใหม่ต้องขอโทษด้วยที่ใหม่หาเม้นท์ของพี่ไม่เจอนะคะ แต่ใหม่ไปถามผู้รู้มาให้แล้วล่ะ ความเชื่อนี้ไม่จริงนะคะ เพราะที่นี่ใหม่ก็ดื่มชาเขียวเย็นอยู่ทุกวัน เพราะปกติต้มชาหนึ่งกา กว่าจะดื่มหมด มันก็เย็นแล้วอ่ะ แล้วอากาศมันเย็น กาน้ำชาวางข้างนอกก็ไม่ต่างกับใส่ตู้เย็นเท่าไหร่ ก็ยังมีคุณค่าทางอาหารเหมือนเดิม ไม่ได้อันตรายอะไร
ชาเขียวที่มีขายที่นี่ตามร้านสะดวกซื้อก็เป็นชาเขียวแบบเย็นเป็นส่วนใหญ่ มีเฉพาะหน้าหนาวนี่แหละที่เค้าจะขายแบบร้อนบ้าง ถ้ามันไม่ดีต่อสุขภาพจริงๆ เค้าก็คงไม่ขาย หรือว่า คงจะขายไม่ได้ เพราะที่นี่เรื่องความปลอดภัยเนี่ยมาเป็นอันดับหนึ่งจริงๆ
คราวนี้ จบจริงๆ แฮ่ๆ